Der Uhu im Tunnu

Fasch es Wiehnachtsgedicht für ds ganze Jahr

Einisch z’mitts’ ir fystre Nacht isch en Uhu
blindlings gfloge düre dicke Näbu,
het gsuecht der Wäg zum schöne Honolulu.

Doch will die Nacht isch gsy so dunku,
het er der Wäg verfählt gäg Honolulu,
isch ohni’s z’wüsse gfloge in e Tunnu.

Schlau, win er isch, der chlyni Uhu, 
het sich der längi Wäg gäg Honolulu
notiert gha uf em ne chlyne Zeddu.

Doch won er het gschroue: uhu uhu
i däm länge länge dunkle Tunnu,
isch ds Echo gsy gwüss vieufach: uhu uhu

Wo isch o nur dä blödi Zeddu?
Han-ne vergässe deheim im Gjufu
ne mitz’näh uf d’Reis gäg Honolulu?

Der Einzig wo’s het ghört ir Nacht, isch Dänu,
das Rüfe vo däm arme chlyne Uhu uhu
i däm länge länge fystre Tunnu.

Dänu het gwohnt am Ändi vo däm Tunnu.
Er schickt es Stossgebätt gäge Himmu ufu
für dä armi chlyni Uhu i däm Tunnu. 

En Ängeu, en ächte, eine mit zwe Flügu, 
wo das Stossgebätt het vernoh im Himmu, 
flügt so schnäu er cha i ds Hus vo Dänu. 

No wo Dänu gschlafe het so herrlich wie im Himmu, 
chutzelet der Ängu a de Füess: O Dänu!  
du bisch der Nächst für dä armi Uhu i däm Tunnu! 

Nimm es chlyses Liecht, gang sälber zu däm Uhu,
wo verlore isch uf der Reis nach Honolulu.
Bis für dä Uhu wien e Ängu, eine ohni Flügu!

Halb im Schlaf geit Dänu zu däm Uhu i däm Tunnu.
Der Tunnu nümm so dunku wäg däm chlyne Liecht vo Dänu. 
Der verlornig Uhu rüeft jitz nümm verzwyflet: uhu uhu.

Uf em Wäg vo Bieu nach Basu oder Timbuktu, 
cha sich jedes mal verirre in e dunkle Tunnu.
Drum gang wie Dänu mit Liecht zu dene wo rüefe: uhu, uhu.